دو هفته ازآغاز سال 87 گذشت و همه نگران وضع حقوق بشر در ایرانند:وزارت امور خارجه بریتانیا، دیده بان حقوق بشر، عفو بین الملل و بالاخره فعالان حقوق بشر در ایران. همه نگرانند الا آن کسی که باید باشد.
وزارت امور خارجه بریتانیا در سالنامه حقوق بشری اش، وضع حقوق بشر در ایران را "اسفناک" خوانده و"ایران" را در زمره 21 کشوری قرار داده که وضعیت حقوق بشر در آنها "جای نگرانی"دارد. "اعدام ها، مجازات های ظالمانه، عدم وجود آزادی بيان، عدم حقوق برابر زنان، نقض حقوق اتحاديه های کارگری و اقليت های قومی و مذهبی و عدم وجود انتخابات آزاد"، مواردی هستند که در این گزارش مورد انتقاد وزارت امور خارجه بریتانیا قرار گرفته است. این گزارش از سال 1998به بعد هرساله منتشر شده و جایگاه ایران در 10 سالنامه ای که تا کنون انتشار یافته، به هیچ وجه مطلوب نبوده و به گفته ديويد ميليباند، وزیر خارجه بریتانیا "همين موضوع که وضعيت حقوق بشر در ايران در ۹ سال از ده سالی که اين گزارش منتشر شده، در زمره نگران کننده ترين کشورها بوده، نشان می دهد که ما بايد به ايران فشار بیآوريم تا در تمام زمينه هايی که حقوق بشر را نقض می کند و در گزارش خود به آن اشاره کرده ايم، تغيير به وجود آورد".